Elma van den Dool

Elma van den Dool

Elma van den Dool, sopraan, geboren te Culemborg, volgde haar zangopleiding aan het Sweelinck Conservatorium te Amsterdam en de Hogeschool van de Kunsten te Utrecht waar zij het diploma Uitvoerend Musicus behaalde.

Zij studeerde bij Erna Spoorenberg, Jelle Draijer, Henny Diemer en volgde masterclasses bij Elisabeth Grümmer, Elisabeth Schwarzkopf en Arlène Auger. Haar repertoire omvat zowel oratorium, opera en liederen als modern repertoire, waarmee ze zowel in binnen- als buitenland mee optreedt. Zo zong zij in San Malo en in Düsseldorf het Stabat Mater van Dvorak en het Requiem van Verdi. In Italië, Luxemburg en België diverse oratoria. In eigen land soleert zij regelmatig in de Passionen van Bach, de Schöpfung, de Messiah enz.

Zij heeft hoofdrollen vertolkt in opera’s van Verdi, Donizetti en Bellini. Ook heeft zij enige malen "The Telephone" van Menotti uitgevoerd. Met Jaap van Zweden en het Concertgebouworkest trad zij op in "Der Schauspieldirector" van Mozart; met Hans Vonk in "L'Infinitio" van Tristan Keuris bij de opening van het K&W gebouw te Utrecht; met Peter Eötvos in "Les Noces" van Strawinsky in Vredenburg; in 1999 zong zij het Magnificat van Joep Franssens onder Tonu Kaljuste en het R.Ph.O., en met het Noordhollands Phil.Orkest "L'enfant et les sortilèges" van Ravel.

In 2002 vertolkte zij een rol in de "Engelprozession" van Stockhausen.

Regelmatig geeft zij liedrecitals met haar echtgenoot Corné Mooibroek als pianist. 

In twee moderne composities van Nederlandse componisten is speciaal voor Elma van den Dool's stem een partij geschreven, te weten in "Loflied op de Wijsheid" van Maurice Pirenne en "Duizend jaren, één Seconde" van haar broer Jacques van den Dool. 

Tenslotte verleent zij vaak haar medewerking aan radio- en cd-opnames voor diverse omroepen.